امتحان های خدا دقیق و بی نقص است . میگردد و ضعف هایت را پیدا میکند و درست از همان ها امتحان میگیرد. یک بار...دوبار...صدبار. شکست بخوری باز از همان امتحان میگیرد چون میداند هنوز قوی نشدی.
فکر میکردم امتحان ِ گذشته ام را خوب پاس کرده ام. میگفتم خب خدا را شکر... از ضعف ِ همیشگی ام امتحان گرفت و قبول شدم و حالا میتوانم ادعا کنم نقطه ضعفم شده است نقطه قوتم. اما محال است. دوباره همان اتفاق را جلوی پایم گذاشت تا بفهماند هنوز ضعیفم.
هزاربار دیگر هم شکست بخورم امتحانش را میگیرد. تو هم مجبوری که یا قبول شوی یا بمیری. یا میگردی و نشانه هایش را پیدا میکنی و سر ِ هوش می آیی یا تا آخر عمر شکست پشت ِ شکست...

 

 

+ تلخ و تند و سخت نوشتم
تلخ و تند و سخت میگذرد...


+ تاریخ یکشنبه 96/1/20ساعت 1:33 عصر نویسنده تسنیم | نظر

این موجود ِ دوپا پر از ادعا
آدم  را میگویم و یا دقیق ترش را بخواهیم خودم!
خود ِ پرمدعایم که هروقت که میشود سرم را بالا میگیرم و میگویم خدایا هرچه تو میخواهی...هر دل کندنی و رها کردنی و رفتنی ...تو فقط لب تر کن و بگو ... من آماده ام"
بعد درست همین لحظات فکرت میکشد سمت ِ تمنای ِ دلت... دل ِ کوچکی که فکر میکنی چقدر دریا شده و همین حالاست که بگذارد و برود و آن وقت همین ِ آدم ِ دوپا پر از ادعا همه وجودش میشود اشک و ...

خدایا من نه آنقدر بزرگم که هرچه تو بگویی را بتوانم با لبخند ِ رضایتت قبول کنم نه دلم آنقدر دریاست که راحت بگذارد و برود...
بیا و خودت خدایی کن ...


+ تاریخ سه شنبه 96/1/15ساعت 1:10 عصر نویسنده تسنیم | نظر

-->